۶ ماه بسکتبال را با کفش مردانه یا پابرهنه بازی می کردم!

زمان درج: ۱۳۹۶/۱۲/۱۹ ۱۸:۴۳:۴۰ | اضافه به علاقه مندی ها | چاپ

۶ ماه بسکتبال را با کفش مردانه یا پابرهنه بازی می کردم!

حامد حدادی از گلری فوتبال تا تعبیر رویای NBA

حامد حدادی را همچنان می توان فوق ستاره بسکتبال آسیا دانست؛ بازیکنی که به گفته خودش همین حالا گرانقیمت ترین بازیکن لیگ بسکتبال چین محسوب می شود. سنتر ۲۱۸ سانتی متری تیم ملی بسکتبال که چند هفته قبل توانست نقش پررنگی در ۲ پیروزی ایران مقابل قزاقستان و قطر داشته باشد؛ این روزها استراحت می کند.

ستاره بسکتبال ایران که در سال ۲۰۱۷ نیز عنوان برترین بازیکن آسیا را کسب کرد، با حضور در برنامه رکورد صحبت های جالبی را درباره زندگی خصوصی و شروع بسکتبالش انجام داد که در ادامه می خوانید.

مادرم قبل از بازی به من دلگرمی می دهد

همیشه احترام خاصی به مادرم می گذارم. هم تیمی هایم می دانند که من شدیدا مامان دوست هستم و قبل از همه بازی ها مادرم تماس می گیرد و به من روحیه می دهد. من هم به دعای مادرم دلگرم می شوم و سعی می کنم بهترین بازی ام را انجام دهم تا او خوشحال شود.

۶ ماه پابرهنه بسکتبال بازی کردم

من همیشه در کودکی مشکل سایز داشتم، چون لباس گیرم می آمد، نه کفش. کل اهواز را زیر پا می گذاشتم تا کفش سایز ۴۵ پیدا کنم. البته الان که سایز پایم ۵۳ شده است. ۶ ماه اول بسکتبالم را با کفش مردانه یا پابرهنه بازی می کردم. برخی از مسابقات که ایراد نمی گرفتند را پابرهنه بازی می کردم. برای رد شدن از چارچوب در و نشستن در ماشین و اتوبوس نیز همیشه مشکل دارم.

بچگی فوتبالیست بودم

من شدیدا فوتبالی هستم و در اهواز که محل تولدم بود نیز همه فوتبال را دوست داشتند. بچه که بودم، فوتبال بازی می کردم؛ اما بیشتر از اینکه گلر باشم، می خواهم گلزن باشم. البته وقتی پنالتی برای تیم حریف می شد، می رفتم درون دروازه و توپ را می گرفتم. یک بار معلم مدرسه ام گفت به خاطر قد بلندی که داری، اسمت را برای تیم بسکتبال بده. من هم اصلا نمی دانستم بسکتبال چیست و پستم را نوشتم دروازه بان!

از ۱۴ سالگی از خانواده دور شدم

از ۱۳ سالگی بسکتبال را شروع کردم و از ۱۴ سالگی به تهران آمدم و وارد تیم ملی شدم. در واقع از ۱۴ سالگی زندگی مستقل من به دور از خانواده شروع شد. من در خوابگاه آزادی زندگی می کردم و برای غذا خوردن مجبور بودم هر روز یک مسیر ۳،‌۴ کیلومتری را بروم. مدیون سعید فتحی هستم که مربی من بود و هوای مرا داشت تا به اینجا رسیدم. من ۱۱ سال خارج از کشور بازی کردم و به خانواده ام نیز بدهکارم.

۶ ماه بسکتبال را با کفش مردانه یا پابرهنه بازی می کردم! /  حامد حدادی از گلری فوتبال تا تعبیر رویای NBA

باورم نمی شد به NBA رفتم

بازی کردن در NBA آرزوی بچگی من بود. ۶ صبح از خواب بلند می شدم تا بازی های NBA را نگاه کنم. روزی که مربی ام به من گفت که پیشنهاد ۳ ساله ای از باشگاه ممفیس برایت آمده، باورم نمی شد. فکر می کردم که خواب می بینم. یک سال اولی که در آمریکا بودم، تقریبا سردرگم بودم و باورم نمی شد که مقابل سوپراستارهایی که از تلویزیون آنها را می دیدم، بازی می کنم. الان که فکر می کنم، می گویم ای کاش بیشتر تلاش می کردم تا بیشتر بازی کنم. البته شانس هم نداشتم چون مارک گسول که هم پستی من بود، در ۵ سالی که من در NBA بودم، مصدوم نشد؛ اما بعد از من ۲ ماه مصدوم شد.

فینال اینچئون بدترین بازی عمرم بود

برای بازی های آسیایی ۲۰۱۸ باید برنامه ریزی کنیم تا قهرمان شویم. ما یک بار سوم و یک بار دوم شدیم و این بار نوبت قهرمانی است. البته من هیچ وقت قول قهرمانی نمی دهم. در بازی فینال دوره قبلی در اینچئون مقابل کره بدشانسی آوردیم و شاید بگویم خودم و خیلی از بازیکنان بدترین بازی عمرمان را انجام دادیم.

گرانقیمت ترین بازیکن لیگ چین هستم

بسکتبال در چین ورزش اول است. البته به اندازه ای که در فوتبال خرج می کنند، در بسکتبال قرارداد نمی بندند. من در کل لیگ چین بیشترین قرارداد را دارم. با این حال خیلی قرارداد ما به اندازه فوتبالیست ها نیست. البته من راضی هستم.

شفر به من لطف داشت

من شدیدا فوتبالی و استقلالی هستم. روز دربی هم با هماهنگی پژمان منتظری به اردوی استقلال رفتم. شفر به من گفت که مثل برادر روزبه چشمی هستم. او به من لطف داشت و برخورد گرمی با هم داشتیم. امیدوارم تمامی نمایندگان ایران در آسیا موفق باشند.

Share
عنوان
محتوا

نظرات کاربران (0)



ما را از نظرات خود آگاه سازید:


 نام

 ایمیل

 وب سایت